รักเล่าเรื่อง…เล่าเรื่องรัก

เดือนกันยายน 2549

เรามีโอกาสไปทำงานเบื้องหลังให้กับคอนเสิร์ตเล็กๆ อบอุ่นๆ ที่มีชื่อหวานปนขมว่า “รักเล่าเรื่อง…ลวงตา” ซึ่งชื่อคอนเสิร์ตก็มาจากบทสนทนาในการพูดคุยระหว่างมื้อค่ำ เราบอกว่าคอนเสิร์ตนี้ส่วนใหญ่มันก็เป็นการเล่าเรื่องรักในมุมต่างๆ (ส่วนใหญ่จะขม) เลยอยากได้ชื่อ “รักเล่าเรื่อง” ซึ่งพี่ศิลปินและหลายๆ คนก็เห็นด้วย แต่พี่ศิลปินบอกว่าขอเติมคำว่า “ลวงตา” เข้าไป เพื่อจะได้สื่อถึงตัวเขาได้ชัดเจน (มองความรักเป็นแบบนั้น) และคำๆ นี้ก็เป็นทั้งชื่อเพลงและชื่ออัลบั้มของพี่เค้าในครั้งนั้นด้วย

 

เดือนกุมภาพันธ์ 2552

เรามีโอกาสได้ส่งงานเขียน (เราเรียกว่าเรื่องสั้นแบบบันทึก) เข้าไปร่วมในหนังสือที่ชื่อว่า “เล่าเรื่องรักระหว่างเรา” ซึ่งหนังสือเล่มนี้เป็นการประเดิมสำนักพิมพ์ร้านเล่า ซึ่งแตกหน่อก่อยอดมาจากร้านหนังสือเล็กๆ แต่น่ารัก บนถนนนิมมานฯ เชียงใหม่ เรื่องสั้นของเราใช้ชื่อว่า “เรื่องรักระหว่างเรา” เพราะอยากให้ตรงกับชื่อหนังสือในครั้งแรก และมันเป็นประโยคที่อธิบายเรื่องราวในเรื่องสั้นได้เหมาะเหม็งที่สุด

 

2 โอกาสที่ต่างวาระ แต่เราคิดเห็นว่ามีจุดมุ่งหมายเดียวกัน นั่นคือ นำเสนอเรื่องของความรักล้วนๆ แต่เป็นความรักในมุมที่หลากหลาย สุดแท้แต่จะคิด จะมอง จะตีความ จะเข้าใจ และ หลงใหลกันไป

เราเองในฐานะที่เป็นคนชอบเล่าเรื่องรัก ชอบเอาเรื่องรักทั้งดีบ้าง แย่บ้าง (ซะมาก) ของตัวเองมาเล่า เลยรู้สึกประหลาดใจแบบยิ้มๆ ที่ชีวิตครั้งหนึ่ง สองครั้ง และหรืออาจจะมากกว่านั้น ที่เราได้มีส่วนเกี่ยวข้องในระยะใกล้กับคอนเสิร์ตและหนังสือดังกล่าว

จะว่าเป็นความบังเอิญก็ได้

จะว่าเป็นความจงใจก็ใช่อีก

…

ในเมื่อชีวิตดำเนินไปด้วยความรัก และความรักทำให้ชีวิตดำเนินไปได้

เราก็คงต้องพันพัวเป็นวัวพันหลักกับความรักเรื่อยไปอย่างไม่รู้จบ