ความทรงจำถึงเด็กชายฝันสูงคนนั้น

ช่วงนี้น้ำตาซึมง่ายๆ

ตั้งแต่เขาคนนั้นลาจากโลกนี้ไปแบบกระทันหัน

ถ้าไม่เป็นเพราะการที่เขาหมดลมหายใจแบบปัจจุบันทันด่วน เราเองก็คงคิดไม่ถึงว่าเราจะผูกพันกับเขาถึงเพียงนี้ นั่นก็เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้ อาจเป็นแค่แฟนพันธุ์ทางที่เติบโตมากับความยิ่งใหญ่และโด่งดังของเขา

เราอาจเป็นแค่คนที่เคยร้องเพลงของเขาในคาบเรียนภาษาอังกฤษ

เราอาจเป็นแค่คนที่เก็บตังค์แล้วไปซื้อเทปของเขามาฟังและร้องตาม

เราอาจตัดข่าวของเขาเก็บไว้ในสมุดบันทึก

เราอาจรอดูข่าวของเขาตามหน้าจอทีวีหรือนิตยสาร

เราอาจดูสารคดีหรือปูมประวัติของเขาและครอบครัวตามสื่อ

นั่นก็เป็นช่วงชีวิตนึงของเราที่ได้ติดตามชีวิตของคนที่ชื่อไมเคิล แจ็คสัน

…

สำหรับเรา,

เรามองว่าคนๆ นี้น่าสงสาร

เขาดูเป็นคนเศร้า เป็นคนอยากมีความสุข เป็นคนที่มีหัวใจเด็กอยู่เสมอ

เราไม่เคยมองว่าเขาเป็นเพศอะไร ไม่เคยสนใจว่าเขาอายุเท่าไหร่ เขาเหมือนเป็นคนที่ถูกส่งมาที่โลกมนุษย์เพื่อมาทำหน้าที่อะไรบางอย่าง แล้วเขาก็จากไป ทั้งๆ ที่เรามองว่าเขาเป็นคนอมทุกข์ แต่เขาก็ยังพยายามมอบความสุขให้กับเราเสมอๆ

เขาเป็นคนที่มีความฝันอันแรงกล้า

แม้มันจะอยู่น่าหัวเราะ แต่เขาก็ทำมันสำเร็จ แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรหลายๆ อย่าง

…

ช่วงนี้

ถ้ามีเวลาว่างก็มักจะเข้าไปดูคลิปต่างๆ ในยูทูป เราไม่รู้ว่าคนอื่นเสิร์ชหาอะไร แต่เราเลือกดูตอนที่เขายังเด็ก เด็กที่มากความสามารถ เด็กที่เป็นความหวังของครอบครัว เด็กที่มีความฝัน

ดวงตาของเขามันบอกเราอย่างนั้น,

มันเป็นแววตาเดียวกันกับนายไมเคิลคนที่อายุเข้าสู่เลขห้า

และมันเป็นแววตาชนิดที่ทำให้เราน้ำตาไหลได้ทุกครั้งที่ได้เห็น

ขอให้มีความสุขในที่แห่งนั้นนะไมเคิล

ขอบคุณที่ทำฝันของตัวเองให้เป็นจริง เพราะมันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในใจของคนทั้งโลกไปแล้ว