คนเราควรมีคนที่คุยด้วย,
เป็นใครสักคนที่เราคุยด้วยได้
ในช่วงเวลาที่ชีวิตไม่ค่อยโอเค
คนที่คุยกับเรา
ควรเป็นคนที่เราคุยได้คล่องคอในทุกๆ เรื่อง
ทำให้เราได้แสดงความเห็น ได้เปิดเผยความคิดออกมาดังๆ โดยไม่ต้องเอาใจใคร
การที่ได้คุยกันมันทำให้เกิดบทสนทนาดีๆ โดยมิได้ตั้งใจ
และ,
ทั้งๆ ที่เราอาจไม่ได้เล่าปัญหา ไม่ได้เอาเรื่องไม่โอเคของชีวิตมาตีแผ่
อาจแค่คุยเรื่องดินฟ้า, ปัญหาบ้านเมือง, วงการเพลง หรือเรื่องที่ไม่ชอบเหมือนๆ กัน
แค่นั้นมันก็พอที่จะ ‘บรรเทา’ ความไม่โอเคออกไปมากอย่างไม่รู้ตัว
มันไม่ใช่ความสุขหรอก,
เป็นช่วงเวลาที่พิเศษและวิเศษของชีวิตมากกว่า
คนเราต้องการช่วงเวลาแบบนี้ในจังหวะสีเทาหม่นๆ
คนประเภทนี้อาจไม่ได้มีจำนวนมากถ้าจะนับกันทั้งชีวิต
แต่จำนวนมันไม่ได้เป็นตัวแปรของคุณภาพ
ขอบคุณคนในสังกัด ‘หน่วยบรรเทาทุกข์’
ที่ทำให้ช่วงเวลาสั้นๆ มันมีความหมายกับชีวิตในวันรุ่งขึ้น
การที่ได้ยิ้ม ได้หัวเราะเบาๆ แค่ไม่กี่นาที ไม่กี่ชั่วโมงมันสำคัญมากพอดูกับคนหนึ่งคน
ถ้าเราดีวัน,
ในบางคืนอาจถูกจัดให้อยู่ในหน่วยงาน ‘บำบัดของเสีย’ บ้างก็ได้นะ
มั่นใจอย่างนั้น
เขียนใบสมัครได้ที่ไหนฮะ
หวังว่าเราจะได้เป็นหนึ่งในพนักงานในหน่วยไปแล้วนะ ^^ เพื่อนแท้เท่านั้น ที่จะตรงไปตรงมากันได้แบบไม่กลัวการเสียใจจากอีกฝ่าย และ ฝ่ายที่ได้ฟังไม่เสียใจกับคำวิจารณ์ที่ได้รับ เพราะนั่นไม่ใช่เหรอคือคนที่เราต้องการมากที่สุดในชีวิต….เพราะ ชวิตจริง ไม่มีเฟค!!